ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ٢٧ بهمن ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

آری، بهمن ماه هم داره کم کم به پايان می رسه و نوبت به ماه آخر سال ۸۵ می رسه.

راستش يک کم ناراحت هستم از اينکه عمر من میگذرد و  هيچ توشه ای برای خود ندارم و از طرفی خوشحالم که سال جديدی را شروع خواهم کرد. نمی دانم که چرا اين حس را دارم شاید هم يک جورايی خدا میخواد غير مستقيم بگه که بايستی بيدار بشم و حرکتی کنم و از اين فرصتهایی که به من داده است استفاده کنم.

همیشه این سخن امام حسن مجتبی را برای خودم تکرار میکنم:

؛ فرصت به شتاب می رود و به کندی بر می گردد.؛

امیدوارم که خدا بهم کمک کنه و از فرصتهای خوبم استفاده خوب داشته باشم.